5. Yaş 29 Şiiri

Yaş 29, yolun yarısı etmese de, bir kısım yol gidilmiş, pek yaşlanılmasa da yaş alınmıştır.

Yirmilerinizin başında olduğunuz insan hale daha aklınızda tazedir, fakat tam gün çalışma sarmalından arada kendini unutur gibi olmaktadır.

Bu yüzden biraz o kişiyi hatırlamak için ‘30’umuza girmeden İbiza’ya gitsek mi?’ şeklinde saçma ve de isyankar fikirler üretebilir, eşinizi de bu suça dahil edebilirsiniz.

Geçtiğimiz hafta sonu, böyle bir haşarılık sonucu kendimizi malum adada bulduk. Güzel, güneşli, denizi, alt yapısı olan memleket aslında. Belli ki hamuru sürekli turizmle yoğrulmakta ve yaz aylarında maalesef bu hamurun suyu fazla gelmekte.

Bazı Yunan adalarının da kaderi olan, ve yerli halkın aslında bayağı uyuz olup, katlanmak zorunda olduğu parti turizmi konseptine mahkumlar. En azından elektronik müzik cenneti olmayı, en zıpkın sanatçıları çekmeyi başarmışlar.

Bu parti cenneti namı her ne kadar stereotipik et kafaları, zengin bebeleri, yüz estetiğini biraz fazla kaçırmış teyzeleri ve alkolden bayılmak üzere olan ergenleri çekse de, efendi efendi eğlenmeye gelen, mülayim turistler de mevcut. Lakin, bulunduğunuz kasabaya göre demografi yüzdeleri ciddi bir değişiklik gösteriyor. Bahtınıza ne çıkarsa artık.

Bizim kaldığımız yerde baygın ergen konferansı vardı sanırım. Örgütlenmişler midir nedir tam anlayamadık. Pek de organize olma takatleri yok gibiydi gerçi.

Geceleri paytak paytak gezinip, sağa sola savrulan bu gençlerimizi her gördüğünüzde, 70’lik bir ihtiyar edasıyla, ‘Daha fazla içmeyin evladım… Bokunu çıkarmayın çocuğum…’ diye nasihat edip, ellerine ikişer şişe su tutuşturası geliyor insanın.

Bu ebeveyn duygular kafanızın içinde gezinirken hemen benliğiniz ‘Ben de mi böyleydim acaba? Boşuna yargılıyorum yavrucakları…’ diye önyargılarınıza çeki düzen veriyor.

Sonra, bir iki adım yürüyorsunuz. Renkli baloncuklardan helyum gazı emip, bilincini ve de yer çekimine karşı olan dik duruşunu kaybeden bir iki taze gördükten sonra ‘Bu kadar da değildik canım…’ şeklinde bunak serzenişleri geçiriyorsunuz içten içe. Bir nevi orta yaş öncesi kıskançlığı benimki belki de.

Gerçi ben yaş almaktan (en azından an itibariyle) bayağı keyif alır durumdayım. Hatta 20’lerinizin sonunda partilemek çok daha eğlenceli sanki. Püskül olunmadan uzun saatler eğlenme yetisi öğrenildiği için, anın ve müziğin hazzını daha çok deneyimleyebiliyorsunuz.

Belki de ruh yaşım 80’e yanaşıyordur kim bilir. Bu yazıyı bütün 29 yaşında olanlara mal etmemek gerek gerçi. Sadece bana has bir 29 yaşlılık olabilir.

az biraz dinlenen iki şarkımı tıngırdatmak VE/VEYA hiç de okunmayan şiir kitabımı okumak için aşağıdaki bağlantıda gezinebilirsiniz.

https://linkpop.com/birkacsatir